|
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ |
Πηγή Ζωής |
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ ΒΑΡΕΙΑΣ |
ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ: ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Το μυστήριο της θείας Λειτουργίας είναι το μυστήριο της ζωής του Ιησού
Χριστού. Κατά την Θεία Λειτουργία επαναλαμβάνονται μυστηριακά όλα τα ιερά
θαυμάσια τα οποία εργάσθηκε ο Χριστός για να επαναφέρει τον άνθρωπο στον
πατρικό Οίκο και τα οποία ονομάζονται θεία Οικονομία.
Ο
λειτουργός στην θεία Λειτουργία ιερουργεί το μυστήριο του Χριστού. Και εμείς
οι πιστοί που συμμετέχουμε στην τέλεση του Μυστηρίου «κατά κάποιο τρόπο,
βλέπουμε με τα μάτια μας την μεγάλη πτωχεία του Πλουσίου
Ιησού Χριστού, την επί γης επιδημία Εκείνου που κατέχει κάθε τόπο, τους
ονειδισμούς του Ευλογημένου, τα πάθη του Απαθούς. Βλέπουμε πόσο μισήθηκε και
πόσο αγάπησε, πόσο μεγάλος είναι και πόσο ταπείνωσε τον εαυτό Του».
Η θεία Λειτουργία είναι η διαρκής παρουσία του Χριστού ανάμεσα μας. Είναι η
ιερά εικών της ζωής του Χριστού. Κατά τον Επίσκοπο Ανδίδων Θεόδωρο, «η της
θείας Ιερουργίας άπασα τελετή, αυτήν εκείνην την όλην οικονομίαν της περί
ημάς σωτηριώδους συγκαταβάσεως του αληθινού Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού
Χριστού, δια των εν αυτή τελουμένων μυστηρίων συμβολικώς δηλοί». Στην θεία
Λειτουργία βλέπουμε τον Χριστό να γεννιέται, να βαπτίζεται, να διδάσκει τους
πιστούς, να θαυματουργεί, να σταυρώνεται και να ανασταίνεται. Και είναι όλη
η μυσταγωγία, γράφει ο ιερός Καβάσιλας, «ωσάν ενιαία εικόνα ενός σώματος,
της πολιτείας του Σωτήρος Χριστού».
Ο ιερός Χρυσόστομος τονίζει ότι με τα μάτια της πίστεως βλέπουμε τα μη
βλεπόμενα, τα αόρατα. Ας ακούσουμε, λοιπόν, τον χριστοφόρο Άγιο Ιωάννη, ο
οποίος είδε τα μη βλεπόμενα και άκουσε τα ανήκουστα. Ο τόπος όπου
ιερουργείται η θεία Λειτουργία είναι το σπήλαιο της Βηθλεέμ: «Σπεύσον επί
την Βηθλεέμ, λέει (εννοώντας τον ιερό Ναό), όπου ο οίκος του άρτου του
πνευματικού». Μαζί με τους Δώδεκα μαθητές, στο υπερώο της αγίας Πόλεως,
συμμετέχουμε στο Μυστικό Δείπνο: «Πιστέψατε, μας λέει, ότι και τώρα η θεία
Λειτουργία είναι εκείνο το ίδιο το Δείπνο στο όποιο είχε παρακαθήσει ο
Χριστός. Σε τίποτε δεν διαφέρει η θεία Λειτουργία από το Μυστικό Δείπνο... Ο
ιερός τούτος Ναός είναι το ανώγειο όπου ήταν οι Μαθητές και ο Χριστός. Απ’
εδώ βγήκαν και μετέβησαν στο ορός των ελαιών».
Στην συνέχεια της θείας Λειτουργίας το άγιο Θυσιαστήριο γίνεται κρανίου
τόπος και φρικτός Γολγοθάς: «Αυτό το μυστήριο της θείας Ευχαριστίας που
τελούμε είναι τύπος της θυσίας του Γολγοθά. Και η θυσία του Χριστού στον
φρικτό Γολγοθά είναι τύπος της θείας Ευχαριστίας. Διότι πάντα προσφέρομε τον
ίδιο Χριστό. Και τώρα στην θεία Λειτουργία προσφέρουμε την θυσία που
προσφέρθηκε τότε από τον Χριστό στον Γολγοθά και η οποία δεν δαπανάται
ποτέ». Ύστερα από την σταυρική θυσία του Χριστού στην θεία Λειτουργία
ιερουργείται η λαμπροφόρος Ανάστασις: «Τίποτε περισσότερο δεν έχει το
μυστήριο του Πάσχα από αυτό που τελούμε τώρα στην θεία Λειτουργία. Ένα και
το αυτό είναι, η ίδια Χάρις του Αγίου Πνεύματος, πάντα είναι Πάσχα».
Η θεία Λειτουργία είναι η διαρκής μυστηριακή αναβίωσις της ζωής του Ιησού
Χριστού. Εάν παραμελούμε τον Εκκλησιασμό στερούμεθα την Χάριν που ο Χριστός
προσφέρει σ’ εκείνους που Τον ακολουθούν. Στερούμεθα της μοναδικής ευκαιρίας
που μας δίδει ο Κύριος να Τον συναντήσουμε, να Τον ακούσουμε, να θαυμάσουμε
τα ρήματα της αιωνίου ζωής που απευθύνει στους πιστούς κατά την θεία
Λειτουργία. Με ένα λόγο εάν δεν εκκλησιαζόμαστε δεν ζούμε στην ζωή μας την
παρουσία του Σωτήρος Χριστού.
«Ο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΣ»
Ιερομ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΗΣ
ΚΡΟΝΣΤΑΝΔΗΣ
Τι πιο μεγαλειώδες, πιο συγκλονιστικό, πιο ιερό και άγιο από τη θεία
λειτουργία, κατά την οποία ο ίδιος ο Θεός σφαγιάζεται αναίμακτα και
προσφέρεται στο πλάσμα Του; Κι όμως πολλοί χριστιανοί περιφρονούν αυτή την
ουράνια μυσταγωγία και δεν προσέρχονται στον ναό όταν τελείται. Άλλοι πάλι
έρχονται μόνο από συνήθεια και στέκονται ράθυμοι, ψυχροί, περιπλανώμενοι με
τη σκέψη και το βλέμμα. Γιατί; Διότι ίσως κατά βάθος δεν πιστεύουν στο
μυστήριο, δεν συλλαμβάνουν το μεγαλείο του, τη θεουργό δύναμη του, τους
σωτηρίους καρπούς του. Διότι δεν έχουν αναγεννηθεί από την πλούσια
προσφερόμενη χάρη του Θεού και ο ύπνος της πνευματικής αδιαφορίας έχει
βαρύνει τα βλέφαρα της ψυχής τους.
Αδελφοί, «μη καθεύδωμεν ως και οι λοιποί, αλλά γρηγορώμεν και νήφωμεν» (Α'
Θεσ. 5, 6)• «νυν γάρ εγγύτερον ημών η σωτηρία ή ότε επιστεύσαμεν» (Ρωμ. 13,
11).
Άκου προσεκτικά τι ψάλλεται στην αρχή της Θείας Λειτουργίας, στην ακολουθία
των τυπικών: «Ο μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού, αθάνατος υπάρχων, και
καταδεξάμενος διά την ημετέραν σωτηρίαν σαρκωθήναι... σώσον ημάς».
Ακούς; Ο Θεός έγινε άνθρωπος για να σωθείς εσύ... Το νιώθεις; Το εκτιμάς;
Άραγε, σε ξεκολλά αυτό από τη γη; Σε ανυψώνει στον ουρανό;
Θέλεις να δεις πόσο κοντά σου είναι η βασιλεία του Θεού; Θυμήσου πώς αρχίζει
η Θεία Λειτουργία: «Ευλογημένη η βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του
Αγίου Πνεύματος». Άκου! Η βασιλεία του Θεού πάνω στη γη! Ώ χαρά, ώ λύτρωσις,
ώ μεγαλείο! Και ποια είναι αυτή η βασιλεία του Θεού; Είναι η Εκκλησία του
Κυρίου ημών Ιησού Χριστού!
Πανίερη, παμπόθητη, μεγαλειώδης θεία λειτουρ¬γία! Όταν τελείσαι, ο ναός
πράγματι γίνεται επίγειος ουρανός! Διότι το Πανάγιο και Τελεταρχικό Πνεύμα
κατέρχεται στην αγία τράπεζα και επιτελεί το μέγιστο θαύμα και την κορυφαία
εκδήλωση της ευσπλαχνίας του Τριαδικού Θεού προς τον άνθρωπο, μεταβάλλει
δηλαδή τον άρτο και τον οίνο σε Σώμα και Αίμα Κυρίου και αξιώνει κατόπιν
τους πιστούς της κοινωνίας των.
Με τι προσοχή, με τι καθαρότητα καρδιάς, με τι ταπείνωση και ευγνωμοσύνη
πρέπει λοιπόν να συμμετέχουμε στη θεία λειτουργία! Έτσι θα είμαστε άξιοι
«μεθέξεως Θεού». Έτσι θα γίνουμε «υιοί του νυμφώνος» (Ματθ. 9, 15).
«Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΣΤΗ ΓΗ»
Εκδ. Ι. Μ. ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ
ΣΥΝΑΞΕΙΣ ΕΝΟΡΙΤΩΝ
Από την Τρίτη 1η Νοεμβρίου και κάθε Τρίτη στις 5 μ.μ. στο Ενοριακό
Πνευματικό Κέντρο, θα γίνεται ομιλία.
Θα προηγείται ο Εσπερινός και η Παράκληση στο παρεκκλήσιο του Αγίου Δημητρίου.