ΤΕΥΧΟΣ 45 04 Αυγούστου 2002

Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

      Κύριος λίγο προ του πάθους Tου, με ένα εξαιρετικά λαμπρό γεγονός, την θεία Μεταμόρφωση, απεκάλυψε την δόξα της Θεότητός Του.

         Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος περιγράφει την Μεταμόρφωση του Κυρίου ως εξής: Ύστερα από έξι ημέρες, παίρνει ο Ιησούς τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη και τους ανεβάζει σε ένα υψηλό βουνό. Μεταμορφώθηκε ενώπιόν τους και έλαμψε το πρόσωπό Του όπως ο ήλιος, ενώ τα ενδύματά Του έγιναν λευκά όπως το φως. Εκείνη τη στιγμή εμφανίσθηκαν ο Μωϋσής και ο Ηλίας, να συνομιλούν μαζί Του. Τότε ο Απόστολος Πέτρος είπε στον Ιησού: «Κύριε, καλό είναι να μείνουμε εδώ. Αν θέλεις ας κάνουμε εδώ τρεις σκηνές, μία για σένα, μία για τον Μωϋσή και μία για τον Ηλία». Ενώ δε αυτός μιλούσε, ένα σύννεφο φωτεινό τους σκέπασε και μια φωνή από το σύννεφο έλεγε: «Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, στον οποίο ευαρεστούμαι. Σ’ Αυτόν να υπακούετε».

         Η λέξη μεταμορφώνομαι, σημαίνει: Παίρνω άλλη μορφή. Ο Ιησούς Χριστός όμως μεταμορφώθηκε όχι παίρνοντας άλλη μορφή, αλλά αποκαλύπτοντας στους Μαθητές Του ο, τι ήταν, αφού τους άνοιξε τα μάτια και από πνευματικά τυφλούς τους κατέστησε βλέποντας. Όπως λέγει ένας ύμνος της εορτής: «Σήμερα ο Χριστός, καθώς έλαμψε στο όρος Θαβώρ, έδειξε στους τρεις Μαθητές αμυδρά τον χαρακτήρα της Θεότητός Του.

         Ο ιερός Χρυσόστομος σημειώνει την αιτία για την οποία απεκάλυψε αμυδρά την δόξα της Θεότητος: Τους έδειξε, λέγει, την αθέατη δόξα της Θεότητος όχι όση ήταν στην πραγματικότητα, αλλά όση μπορούσαν να ιδούν οι Μαθητές. Δεν την απεκάλυψε σε όλο το μεγαλείο της, ώστε να μην αποθάνουν βλέποντάς την.

         Και οι τρεις Ευαγγελιστές που αναφέρουν το γεγονός της Μεταμορφώσεως γράφουν ότι το πρόσωπο του Κυρίου έλαμψε όπως ο ήλιος. Αυτό το γράφουν, όπως παρατηρεί ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, όχι για να θεωρήσουμε ως αισθητό το Φως που ακτινοβολούσε ο Χριστός, αλλά για να καταλάβουμε ότι αυτό που είναι ο φυσικός ήλιος για όσους ζούνε αισθητά και βλέπουν με τα αισθητά μάτια, αυτό είναι ο Χριστός για όσους ζούνε πνευματικά και βλέπουν δια του Αγίου Πνεύματος.

         Παρατηρεί ακόμη ο μέγας αυτός Θεολόγος του Θαβωρίου Φωτός ότι η Μεταμόρφωση του Χριστού, έλαβε χώρα την ώρα που ο Κύριος προσευχόταν. Αυτό έγινε για να καταλάβουμε ότι πρόξενος της μακαρίας εκείνης θέας είναι η προσευχή, και ότι πλησιάζοντας τον Θεό διά της προσευχής, αξιωνόμαστε να δούμε την λαμπρότητα του ακτίστου Φωτός. Ο Χριστός προσευχόμενος στο όρος Θαβώρ υποδεικνύει πώς θα έλθει στους Αγίους η λαμπρότητα του Θεού.

         Η Μεταμόρφωση του Κυρίου έγινε έξι ημέρες ύστερα από την διδασκαλία του Χριστού για την δόξα του Πατρός Toυ και την έλευση της Βασιλείας τoυ Θεού. Είχε ειπεί ο Χριστός: Υπάρχουν μερικοί από αυτoύς που βρίσκονται εδώ, οι οποίοι δεν θα αποθάνουν, μέχρις ότου να ιδούν την Βασιλεία του Θεού να έρχεται με δύναμη.

         Ο λόγος αυτός αφορούσε τους τρεις Μαθητές που ο Κύριος πήρε μαζί Του στο Θαβώρ, οι οποίοι βλέποντας τον μεταμορφωθέντα Χριστό, είδαν στην πραγματικότητα την Βασιλεία του Θεού. Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λέγει ότι καθώς είναι παντού ο Βασιλεύς Χριστός, έτσι είναι παντού και η Βασιλεία Του. Ώστε το να έρχεται η Βασιλεία Του δεν σημαίνει ότι φθάνει από αλλού, αλλά ότι φανερώνεται με την δύναμη του Αγίου Πνεύματος. Αυτή δε η δύναμη δεν δίδεται σε οποιονδήποτε, αλλά μόνο σε όσους βρίσκονται μαζί με τον Κύριο και στηρίζονται δυνατά στην πίστη προς Αυτόν.

         Καθώς εορτάζουμε την αγία εορτή της Μεταμορφώσεως, η Εκκλησία μας προσκαλεί: «Ελάτε να ανεβούμε νοητά δια της πρακτικής αρετής στο όρος το άγιο. Ας σταθούμε επάνω σ’ αυτό ωσάν να είμαστε στην πόλη του ζώντος Θεού και ας ιδούμε με την νοερή όραση την μία Τριαδική Θεότητα, η οποία απαστράπτει στον Μονογενή Υιό του Θεού. Ας ανεβούμε στο όρος του Κυρίου για να ιδούμε την δόξα της Μεταμορφώσεώς Του».

         Και ο μέγας Γρηγόριος μας προτρέπει, αφού κατανοήσουμε το μυστήριο της Μεταμορφώσεως του Κυρίου, να βαδίσουμε προς την λάμψη του θείου Φωτός. Αφού αγαπήσουμε το κάλλος της αναλλοίωτης θείας δόξης, να καθαρίσουμε την διάνοια από τους γήινους μολυσμούς, περιφρονώντας τις πρόσκαιρες ηδονές που προξενούν την αιώνια οδύνη.

         Κατά την στιγμή της Μεταμορφώσεως τού Κυρίου ο Πατήρ μας προέτρεψε να υπακούμε και να πειθαρχούμε στα λόγια τού αγαπητού Του Υιού. Έτσι θα κάνουμε τους εαυτούς μας άξιους κοινωνούς του ακτίστου Φωτός της Μεταμορφώσεως και μετόχους της ουρανίου Βασιλείας.

Ιερομ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλόν

      Την ευχή αυτή την επαναλαμβάνουμε ψιθυριστά, χωρίς να γινόμαστε αντιληπτοί στους άλλους, κατά τη διάρκεια τής ημέρας και ιδιαίτερα προ των ποικίλων γεγονότων του 24ώρου. Οπωσδήποτε όμως μετά την πρωϊνή και βραδυνή μας προσευχή: Για τον εαυτό μας, για τούς γονείς μας (εάν έχουν κοιμηθεί λέγουμε: Κύριε Ιησού Χριστέ, ανάπαυσον τούς δούλους σου) και για όλο τον κόσμο, επαναλαμβάνοντας το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον τούς δούλους σου (η τον κόσμο σου). Όλη η επιτυχία της προσευχής αυτής συνίσταται στην προσήλωση του νου επάνω στα λόγια της ευχής και όχι σε εικονικές παραστάσεις Χριστού, Παναγίας ή Αγίων μας, προς αποφυγή πλάνης. Τα λόγια της ευχής φωτίζουν το νου, γαληνεύουν την καρδιά, καίουν την αμαρτία, εκδιώκουν τους λογισμούς και τους δαίμονες και προσελκύουν τη Χάρη του Θεού.

Η αποτελεσματικότητά της ευρίσκεται:

Στη συντομία και πληρότητά της.

Στη δύναμη του Ονόματος και

Στην πνευματική άσκηση της επίμονης επαναλήψεως.

       Γι’ αυτό έχει καταστεί το παντοδύναμο όπλο κάθε πιστού. Επίσης μπορούμε να προσευχόμαστε συχνά προς την Παναγία και τους Αγίους μας, ως εξής:

            «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς».

            «Άγιε (...), πρέσβευε υπέρ εμού ή ημών».

Πρωτοπρ. Γεωργίου Κουγιουμτζόγλου

ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ