Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ
ΣΤΑΥΡΟΥ
Πριν από είκοσι αιώνες ο σταυρός ήταν όργανο ατιμωτικής τιμωρίας και
φρικτού θανάτου. Οι Ρωμαίοι καταδίκαζαν στην ποινή της
σταυρώσεως τους πιο μεγάλους εγκληματίες. Σήμερα ο σταυρός
κυριαρχεί σ’ολόκληρη τη ζωή των πιστών χριστιανών, σ’ολόκληρη τη
ζωή της Εκκλησίας μας, σαν όργανο θυσίας, σωτηρίας, χαράς,
αγιασμού και χάριτος. Όπως γράφει και ο ιερός Χρυσόστομος, «αυτό
το καταραμένο και αποτρόπαιο σύμβολο της χειρότερης τιμωρίας, τώρα
έχει γίνει ποθητό και αξιαγάπητο».
Από τότε που πάνω στο σταυρό καρφώθηκε και πέθανε για τη σωτηρία του
κόσμου ο ίδιος ο Θεός, ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, το όργανο αυτό της
τιμωρίας έγινε όργανο σωτηρίας. Το αντικείμενο της αισχύνης, έγινε η
δόξα της Εκκλησίας. Της κατάρας το σύμβολο, έγινε «αράς της αρχαίας
λύτρον». Της οδύνης και του θανάτου ξύλο, έγινε «χαράς σημείον»
και «ζωής ταμείον».
Ο σταυρός του Χριστού μας συμφιλίωσε με τον ουράνιο Πατέρα, από τον
Οποίο μας είχε χωρίσει ο διάβολος, εξαπατώντας τους προπά-τορες. Μας
άνοιξε τη βασιλεία των ουρανών, αφού μέχρι τη σταύρωση Εκείνου ο άδης
κατάπινε αχόρταγα ακόμη και τους δικαίους. Γι’ αυτό έχει τόση
δύναμη και χάρη, τη δύναμη και τη χάρη του Χριστού, που, όταν
σταυρώθηκε, τη μεταβίβασε με τρόπο μυστικό και ακατάληπτο στον τίμιο
σταυρό του. Ο σταυρός λοιπόν έγινε το σύμβολο του ίδιου του Χριστού.
Σύμβολο που τρέμουν τα δαιμόνια.
ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ
Ο ΠΑΝΑΓΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ
Του Αγίου Κοσμά του
Αιτωλού.
«Ακούσατε, χριστιανοί μου, πως
πρέπει να γίνεται ο σταυρός και τι σημαίνει. Μας λέγει το άγιον
Eυαγγέλλιον πως η αγία Τριάς, ο Θεός
δοξάζεται εις τον ουρανόν περισσότερον από τους αγγέλους. Τι πρέπει να
κάμεις και εσύ;
Σμίγεις τα τρία σου δάκτυλα με το δεξιόν σου χέρι και μην ημπορώντας
να ανέβεις εις τον ουρανόν να προσκυνήσης, βάνεις το χέρι σου εις το
κεφάλι σου, διατί το κεφάλι σου είναι στρογγυλό και φανερώνει
τον ουρανόν και λέγεις με το στόμα: Καθώς εσείς οι αγγέλοι δοξάζετε
την αγίαν Τριάδα εις τον ουρανόν, έτσι και εγώ, ως δούλος ανάξιος,
δοξάζω και προσκυνώ την αγίαν Τριάδα. Και καθώς αυτά τα δάκτυλα
είναι τρία – είναι ξεχωριστά, είναι και μαζί - έτσι είναι
και η αγία Τριάς, τρία πρόσωπα και ένας μόνο Θεός.
Κατεβάζεις το χέρι σου από το κεφάλι σου και το βάνεις εις την κοιλίαν
σου και λέγεις: Σε προσκυνώ και σε λατρεύω, Κύριέ μου, ότι
κατεδέχθεις και ενσαρκώθεις εις την κοιλίαν της Θεοτόκου δια τας
αμαρτίας μας.
Το βάνεις πάλιν εις τον δεξιόν σου ώμον και λέγεις: σε παρακαλώ,
Θεέ μου, να με συγχωρήσεις και να με βάλεις εις τα δεξιά σου με τους
δικαίους.
Βάνοντας πάλιν εις τον αριστερόν σου ώμον λέγεις: Σε παρακαλώ
Κύριέ μου, μη με βάλεις εις τα αριστερά με τους αμαρτωλούς.
Επειτα κύπτοντας κάτω εις την γήν: Σε δοξάζω, Θεέ μου, σε προσκυνώ και
σε λατρεύω, ότι, καθώς εβάλθηκες εις τον τάφον, έτσι θα βαλθώ και εγώ.
Και όταν σηκώνεσαι ορθός, φανερώνεις την Ανάστασιν και λέγεις: Σε
δοξάζω, Κύριέ μου, σε προσκυνώ και σε λατρεύω, πως αναστήθηκες από
τους νεκρούς δια να μας χαρίσεις την ζωήν την αιώνιον.
Αυτό σημαίνει ο πανάγιος σταυρός»
Συνεχώς…
…Οι ευσεβείς χριστιανοί κάνουν πολύ
συχνά το σταυρό τους: Το πρωί που
σηκώνονται από τον ύπνο, στη διάρκεια
όλων των προσευχών τους, όταν φεύγουν
από το σπίτι τους.
Όταν περνούν μπροστά από ιερούς ναούς,
όταν αρχίζουν κάποια εργασία, όταν τελειώνουν
την εργασία πριν πιουν νερό ή άλλο
ποτό, πριν το φαγητό, μετά το
φαγητό, πριν κατακλιθούν
ύπνο, όταν ακούσουν
είτε ευχάριστη είτε δυσάρεστη είδηση…
Σε κάθε περίσταση, εύκαιρα - άκαιρα το
σημείο του σταυρού…
Η ημέρα του πιστού αρχίζει και τελειώνει
με το σταυρό. Αλλά και αντίστροφα,
η νύχτα του αρχίζει και τελειώνει πάλι
με το σταυρό…
Ανθολογήματα
Η νηστεία είναι υπερασπιστής και φύλαξ πάσης αρετής. Είναι η αρχή του
αγώνος και στέφανος των εγκρατευτών και το κάλλος της παρθενίας
και της καθαρότητος, και η λαμπρότης της σωφροσύνης. Η νηστεία είναι η
αρχή της οδού του χριστιανισμού και η μήτηρ της προσευχής και η πηγή
της σωφροσύνης και της φρονήσεως και η διδάσκαλος της ησυχίας
και η οδηγός όλων των καλών έργων. Και καθώς επί τους υγιείς
οφθαλμούς ακολουθεί η λάμψις του φωτός, ούτω και εις την μετά
διακρίσεως γινομένην νηστείαν ακολουθεί η επιθυμία της προσευχής .
ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΥ ΑΣΚΗΤΙΚΑ
‘’ Καθ΄ ην ημέραν ανοίξεις το στόμα σου και κατηγορήσεις τινά,
θεώρει σ΄ εαυτόν νεκρόν εκείνην την ημέραν, και πάντα τα έργα σου
μάταια , καν σοι φαίνηται, ότι ειλικρινώς, και προς οικοδομήν σε
παρεκίνησε ο λογισμός σου να λαλήσεις, διότι τις η χρειά να
καταστρέψει τις την εαυτού οικίαν, και να διορθώσει την του φίλου
αυτού;’’