ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

Πηγή Ζωής

ΤΕΥΧΟΣ 1     -    19  ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ  2000

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ 

ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ ΒΑΡΕΙΑΣ  

ΑΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΟΥΜΕ

        Ναι, είναι καιρός να επικοινωνήσουμε μαζί φίλοι μου, Γιατί;… Διότι,  το νιώθουμε σαν εσωτερική ανάγκη. Έχει ειπωθεί πως η χαρά που νιώθει κανείς,  δεν είναι πλήρης αν δεν τη μοιραστεί μαζί με τους συνανθρώπους του. Γι αυτό κι εμείς ζητάμε να μοιραστούμε τη χαρά μας και όχι μόνο, αλλά και τις σκέψεις, τους προβληματισμούς, τις ανησυχίες, τις ελπίδες και τους οραματισμούς μας μαζί σας.

        Πάμε κόντρα στο ΄΄ρεύμα΄΄, της εποχής μας, εποχή της γενικευμένης αδιαφορίας για όλους και για όλα και  κυριαρχίας του εγωκεντρισμού. «Μα … αυτό είναι γνωστό», θα πει κάποιος και δίκαια τότε θ’αναρωτηθεί, γιατί αυτή η προσπάθεια ; «Μα για την προσπάθεια» απαντάμε ! Διότι την αδιαφορία κάποτε πρέπει  να τη διαδεχθεί η δράση.   Εμείς σήμερα επιχειρούμε ένα βήμα συνάντησης μας,  σκεπτόμενοι πως  «Κι αν είναι πλήθος τ’άσχημα, κι αν είναι τ’άδεια  αφέντες, φτάνει μια σκέψη,  μια  ψυχή. Φτάνεις εσύ, εγώ φτάνω,  να δώσει νόημα στων πολλών την ύπαρξη, ένας φτάνει». (Κ.Παλαμάς).     

          Και όχι μόνο. « Υπάρχει, ίσως, μια μικρή ελπίδα ακόμη που μας θερμαίνει, το γεγονός ότι, όσο και νάμαστε άνθρωποι  αδύνατοι και πνευματικά ανίσχυροι κι αγαπούμε την αμαρτία, ο Χριστός  παραμένει για μας το ακλόνητο, το αιώνια  ποθητό ιερό καταφύγιο, στο οποίο πάντα θα επιστρέφουμε»  (π. Αλ. Ελτσιανίνωφ).

          Γι΄ αυτό και εμείς, ξεκινάμε με τις ευλογίες του επισκόπου μας κ.κ. Ιακώβου,   αυτή  τη νέα επικοινωνία μαζί σας,  μέσω αυτού του μικρού εντύπου, το αφιερωμένο στη Ζωοδόχο Πηγή, την Παναγία, επ’ ονόματι της οποίας τιμάται και ο ναός της ενορίας μας και προσευχόμαστε όπως ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός  και η Παναγία μητέρα Του, να μας οδηγήσουν  μέσω και αυτής της προσπάθειας  «επί ζωής πηγάς υδάτων». (Αποκ. 7,17)    

                               π. Αντώνιος Κοντοπός

 

O ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ  

           Ο άνθρωπος είναι σε όλα αχόρταγος. Θέλει να απολαύσει πολλά, χωρίς να μπορεί να τα προφτάσει όλα. Και γι' αυτό βασανίζεται.

          Οποίος, όμως, φτάσει σε μια  κατάσταση, πού να ευχαριστιέται με τα λίγα, και να μη θέλει πολλά έστω και κι αν  μπορεί να τα αποκτήσει , εκείνος λοιπόν εiναι ευτυχισμένος.

          Οι άνθρωποί δεν βρίσκουν πουθενά ευτυχία, γιατί επιχειρούν να ζήσουν χωρίς τον εαυτό τους. Αλλά όποιος χάσει τον εαυτό του, έχει χάσει την ευτυχία. Ευτυχία δεν είναι το ζάλισμα, πού δίνουν οι πολυμέριμνες ηδονές και απολαύσεις, αλλά  η ειρήνη της ψυχής και η σιωπηλή αγαλλίαση της καρδιάς. Γι' αυτό είπε ο Χριστός: «Ουκ έρχεται η βασιλεία του Θεού μετά παρατηρήσεως : ουδέ ερούσιν, ιδού ώδε, ή ιδού εκεί. Ιδού γαρ η βασιλεία του Θεού εντός ημών εστί».

           Ξέρω καλά, τι είναι η ζωή που ζούνε οι λεγόμενοι κοσμικοί άνθρωποι. Οι άνθρωποι, δηλαδή, πού διασκεδάζουνε, που ταξιδεύουνε, που ξεγελιούνται με λογής- λογής θεάματα, με ασημαντολογίες, με σκάνδαλα, με τις διάφορες ματαιότητες. Όλα αυτά, από μακριά φαντάζουνε για κάποιο πράγμα σπουδαίο και ζηλευτό! Από κοντά, όμως, απορείς για την φτώχεια που έχουνε, και το πόσο κούφιοι είναι οι  άνθρωποι που ξεγελιούνται με αυτά τα γιατροσόφια της ευτυχίας. Βλέπεις δυστυχισμένους ανθρώπους, που κάνουνε τον ευτυχισμένο! Κατάδικους, πού κάνουνε τον ελεύθερο! Άδειοι από κάθε ουσία! Τρισδυστυχισμένοι! Πεθαμένη η ψυχή τους! Kαι γι' αυτό ανύπαρκτη και η «ευτυχία», τους! Τελείως αποξενωμένοι από την Βασιλεία του Θεού!

          Αλλά πώς να γίνει ψωμί, σαν δεν υπάρχει προζύμι; Και πώς να μην είναι όλα άνοστα, αφού δεν υπάρχει αλάτι;

          Μη φοβάσαι, αδελφέ μου, να μείνεις μοναχός με τον εαυτό  σου! Μη καταγίνεσαι ολοένα με χίλια πράγματα, για να τον  ξεχάσεις! Γιατί όποιος έχασε τον εαυτό του, κάθεται με ίσκιους και με φαντάσματα μέσα στην έρημο του θανάτου. Αγάπησε τον Χριστό και το Ευαγγέλιο, περισσότερο από τις πεθαμένες σοφίες των ανθρώπων. Περισσότερο από κάθε τιμή και δόξα ετούτου του κόσμου. Και μοναχά ΄τότε, θα χαίρεσαι σε κάθε ώρα της ζωής σου. Κανένας δρόμος δεν βγάζει στην ειρήνη της καρδιάς, παρά μόνο ο  Χριστός, που σε καλεί πονετικά και που σου λέγει: «Εγώ ειμί η οδός».

Φώτη Κόντογλου  Από το βιβλίο «ΜΥΣΤΙΚΑ ΑΝΘΗ»

 

 «Καλό είναι να υπάρχεις,  αλλά να ζεις είναι άλλο πράγμα»  

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ  

         Ένας Ιεροκήρυκας  εγκαταστάθηκε σε ένα χωριό και συνέχεια δίδασκε στην πλατεία του χωριού για την πίστη στο Θεό, την υπομονή, την δικαιοσύνη, την αγάπη κ.λ.π..

        Ο κόσμος όμως ήταν αδιάφορος και δεν πρόσεχε τα κηρύγματά του. Εκείνος όμως απτόητος συνέχιζε το κήρυγμά του. Μια μέρα όμως τον πλησιάζει ένας νέος και του λέει: Γιατί συνεχίζεις να κηρύττεις αφού κανείς δεν σ’ακούει και κανείς δεν βελτιώνεται ; 

         Έχεις δίκιο του λέει ο ιεροκήρυκας, αλλά εγώ δεν πτοούμαι από αυτή την αρνητική συμπεριφορά των ανθρώπων, εγώ κηρύττω  και θα  συνεχίσω να κηρύττω  για το καλό …το δικό μου. Δηλαδή τα λέω:  α) για να τ’ακούω, να μην τα ξεχνάω, να συνετίζομαι  και να προσπαθώ να τα εφαρμόζω κι εγώ στη ζωή μου  αυτά που κηρύττω  και β) και σπουδαιότερο για να μην με επηρεάσει η αδιαφορία  των άλλων και ξεχάσω το καθήκον μου, την ευθύνη μου, την αποστολή μου. Και ποια είναι αυτή η αποστολή μου ; « Αλίμονο σε μένα αν δεν ευαγγελίζομαι»  μας λέει ο  Παύλος. Αν δηλαδή δεν κηρύττω, δεν προσκαλώ, δεν φωνάζω στους ανθρώπους να γνωρίσουν το Χριστό, όπως έκανε ό Φίλιππος προς     τον φίλο του τον Ναθαναήλ. Αυτή είναι η αποστολή μου.

    Αυτό λοιπόν φίλοι μου είναι το χρέος όλων μας,  χρέος πίστης και αγάπης, να κηρύττουμε χωρίς να σκεπτόμαστε αν σώζουμε τον κόσμο  - αυτό είναι έργο του Θεού -  αλλά αν εκτελούμε το καθήκον  μας.

Τσαγκάρης Παναγιώτης

      

 

  ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΜΕ…

            Αγαπητοί μου ενορίτες,

         Μιμούμενοι, κατ’ελάχιστον και κατά τις δυνάμεις μας, τον δωρεοδότη Κύριο και θεό μας που τα πάντα μετέρχεται για την σωτηρία μας, προσφέροντας θυσία και τον Εαυτό του ακόμη, προχωράμε χάριτι Θεού και κατά την φετινή χρονιά στις πνευματικές προσφορές μας – ευκαιρίες αγάπης και περιμένουμε με λαχτάρα και αγωνία είναι αλήθεια και τη δική σας αντιπροσφορά αγάπης, τη συμμετοχή σας στις κατηχητικές και κηρυκτικές ευκαιρίες που προγραμμάτισε η ενορία μας και συγκεκριμένα :

·         Κάθε Κυριακή τον εκκλησιασμό με ολιγόλεπτο κήρυγμα.                                                              

·         Κάθε Τετάρτη τη συνάντηση ενοριτών στις 5μμ, με φετινό θέμα συζήτησης «Λατρεία – Θεία Λειτουργία».                                                                                                                                                        

·         Κάθε Σάββατο στις 3μμ την ομάδα παίδων Δημοτικού και στις 4μμ την ομάδα Γυμνασίου – Λυκείου.

·         Ακόμη, μικρές αγρυπνίες προς τιμήν εορταζόμενων  αγίων της εκκλησίας μας (το πρόγραμμα των αγρυπνιών θα ανακοινωθεί σύντομα).

·         Και επίσης την έκδοση κατά περιόδους ενός μικρού απλού εντύπου προβληματισμού και ενημέρωσης των ενοριτών μας με τίτλο «Πηγή Ζωής».

·         Μην ξεχνάτε, την έκθεση βιβλίου που λειτουργεί στο νάρθηκα του ναού μας. Διατίθενται βιβλία για την πνευματική σας οικοδομή αλλά και για να τα προσφέρεται ως δώρα –τι καλύτερο δώρο;- στους εορτάζοντες συγγενείς και φίλους σας.

·         Τέλος, θυμηθείτε και προμηθευτείτε το έγχρωμο ημερολόγιο τοίχου με τους βίους και τις εικόνες των αγίων όλου του έτους που διαθέτει ο ναός μας για την ενίσχυση του ταμείου φιλανθρωπίας και δράσης της ενορίας μας.

 «Γεύσασθε και ίδετε ότι χρηστός ο Κύριος»

Ο πνευματικός σας πατέρας π. Αντώνιος Κοντοπός