ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ - ΒΙΒΛΟΣ
ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ
Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΒΑΒΕΛ
Ανάμεσα στα άλλα πάθη που κυρίεψαν τις ψυχές τους, ήταν και η περηφάνια, το χειρότερο από όλα τα είδη της αμαρτίας. Οι άνθρωποι, τότε, μιλούσαν όλοι μία γλώσσα. Οι περισσότεροι από αυτούς κατοικούσαν στη χώρα Σεναάρ.
Η περηφάνια τους λοιπόν τους έσπρωξε στην ιδέα να χτίσουν ένα πύργο τόσο ψηλό, ώστε η κορυφή του ν' αγγίζει τον ουραγό. Μ' αυτό τον τρόπο θα έδειχναν στο θεό ότι δεν τον λογάριαζαν. Αυτό έκαμε τον Κύριο να θυμώσει και να πει: "Οι άνθρωποι είναι ανόητοι και ασεβείς. Αν φτιάξουν έναν τέτοιο πύργο, τα μυαλά τους θα πάρουν αέρα και η περηφάνια που έχουν θα τους οδηγήσει στα χειρότερα. Ας συγχύσω λοιπόν τη γλώσσα τους, ώστε να μην καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλο".
Πραγματικά, ενώ οι άνθρωποι ετοιμάζονταν να φτιάξουν τον πύργο εκείνο, ο θεός τους σύγχυσε τη γλώσσα. Έτσι, το έργο δεν μπορούσε να πάει μπροστά.
Ό,τι έλεγε ο ένας, δεν το καταλάβαινε ο άλλος. Χωρίς λοιπόν να συνεννοούνται, πώς ήταν δυνατόν να χτίσουν;
Αναγκάστηκαν λοιπόν να σταματήσουν και παράτησαν την ανόητη προσπάθεια τους.
Το μέρος εκείνο όπου θα χτιζόταν ο πύργος λεγόταν Βαβέλ.
Η τιμωρία αυτή ήταν δίκαιη. Ο θεός θέλησε μ' αυτό τον τρόπο να καταλάβουν οι
άνθρωποι ότι δεν μπορούν να τα βάλουν μαζί του.
Ο θεός είναι παντοδύναμος.
Ο άνθρωπος είναι ένα τίποτα μπροστά του.
Πρέπει λοιπόν να είμαστε ταπεινοί μπροστά στο θεό.