Αρχ. Σωφρονίου (Σαχάρωφ):
Περί Προσευχής (σελ.175-176)
Η εντολή «μή αντιστήναι τω πονηρώ» (Ματθ. 5,3 9) είναι η πλέον αποτελεσματική
μορφή της πάλης κατά του κακού. ΄Οταν εις την βίαν ανθίσταταί τις δια των μέσων
εκείνων εις τα οποία προσφεύγει και ο ποιών την αμαρτίαν, τότε αυξάνει η δύναμις
του παγκοσμίου κακού.
Ο φόνος αθώων ανθρώπων μεταθέτει, δι’ αοράτου συνήθως τρόπου, τας ηθικάς
δυνάμεις τής ανθρωπότητος πρός τήν πλευράν εκείνου του καλού, δια το οποίον
απέθανον σύτοι (οι αθώοι). Δεν έχει ούτως τό πράγμα, όταν εξ αμφοτέρων των
πλευρών εκδηλούται η αυτή κακή τάσις κυριαρχίας επί τών άλλων. Η νίκη δια της
φυσικής βίας δεν διαρκεί αιωνίως. Ο Θεός, ών Φώς άγιον καί άμωμον, αποχωρεί από
των κακούργων• οί εκπίπτουν από τής μόνης πηγής τής ζωής και αποθνήσκουν: «Μή
εαυτούς έκδικούντες, αγαπητοί, αλλά δότε τόπον τή όργή• γέγραπται γάρ• Εμοί (άνήκει)
έκδίκησις, Εγώ άνταποδώσω, λέγει Κύριος... Μή νικώ υπό τού κακού, άλλά
νίκα έν τω αγαθώ το κακόν» (Ρωμ. 12,19 καί 21).
Οι άνθρωποι, φορείς σχετικής μόνον αληθείας, εν τή φανατική πάλη διά τόν
θρίαμβον των ιδεών αυτών διαφθείρουν την ακεραιότητα του είναι και οδηγούν εν
τέλει πάντας πρός την απώλειαν. Τυφλοί όντες, απολυτοποιούν τήν θετικήν άποψιν
της πολιτικής αυτών θεωρίας και είναι έτοιμοι νά εξαλείψουν πάντας εκείνους,
οίτινες θά ήθελον νά ίδουν την ζωήν της οικουμένης τεθεμελιωμένην επί καλυτέρων,
πλέον ανθρωπίνων αρχών• και βεβαίως πρωτίστως επί των εντολών του Χριστού, τού
φονευθέντος διά τήν εντολήν της αγάπης. Εν τω συγχρόνω κόσμω οι ευαγγελικοί
λόγοι τού Χριστού λαμβάνουν ιδιαιτέρως επίκαιρον χαρακτήρα: «Μελλήσετε δέ
ακούειν πολέμους και ακοάς πολέμων. Όράτε μη θροείσθε... δεί γάρ πάντα
γενέσθαι... καί έσεσθε (οι χριστιανοί) μισούμενοι υπό πάντων των εθνών δια το
Όνομά Μου... Και δια το πληθυνθήναι την ανομίαν ψυγήσεται η αγάπη των πολλών...
και τότε ήξει το τέλος» (Ματθ.24,6-14).
«Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησον ημάς και τον κόσμον Σου».