ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
ΑΠΟ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΣΕΡΒΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ ( 1979 )
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΧΡΙΔΑΣ ΚΑΙ ΖΙΤΣΗΣ (1956)

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
« ΦΙΛΟΙ ΙΕΡΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ»
ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗ ΆΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΜΕΤΟΧΙΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΣΙΜΩΝΟΣ ΠΕΤΡΑΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

«ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΡΩΠΗ; Ο ΠΑΠΑΣ ΚΑΙ Ο ΛΟΥΘΗΡΟΣ...»,

Αγίου Νικολάου Επισκόπου Άχρίδος και Ζίτσης (1956)
Δια του Αρχιμανδριτου Ιουστίνου Πόποβιτς

Τι είναι ή Ευρώπη;

Είναι ή επιθυμία και ό πόθος τής εξουσίας και της ηδονής και ή γνώση. Και τα δύο ανθρώπινα: ή ανθρώπινη επιθυμία και ό πόθος και ή ανθρώπινη γνώση. Και τα δύο πρόσωπο ποιούνται στον πάπα και στον Λούθηρο. Τι είναι λοιπόν ή Ευρώπη; Ο πάπας και ό Λούθηρος. Χορτασμένες οι ανθρώπινες επιθυμίες στο έπακρο και χορτασμένη ή ανθρώπινη γνώση στο έπακρο.

Ό ευρωπαϊκοί πάπας είναι ή ανθρωπινή επιθυμία της εξουσίας.

Ό ευρωπαϊκός Λούθηρος είναι ή πεισματική απόφαση του ανθρώπου να εξηγηθούν τα πάντα με τον νου του.

Ό πάπας ως κυβερνήτης τον κόσμου και ό επιστήμονας ως κυρίαρχος του κόσμου. Τούτο είναι ή Ευρώπη στον πυρήνα της, οντολογικά και ιστορικά. Το ένα σημαίνει παράδοση της ανθρωπότητας στη φωτιά και το άλλο σημαίνει παράδοση της ανθρωπότητας στο νερό. Κα τα δύο: χωρισμό του ανθρώπου από τον Θεό. Γιατί το ένα σημαίνει την άρνηση της πίστεως και το άλλο την άρνηση της Εκκλησίας του Χριστού Κατ' αυτό τον τρόπο ενεργεί το πονηρό πνεύμα στο σώμα της Ευρώπης ήδη εδώ και μερικούς αιώνες. Ποίος μπορεί να διώξει το πονηρό τούτο πνεύμα από την Ευρώπη; Κανείς, εκτός από Εκείνον, πού το όνομα Του έχει σημειωθεί με κόκκινο χρώμα στην Ιστορία του ανθρώπινου γένους, ως του μονού διώκτη των δαιμόνων από τους ανθρώπους.

Γνωρίζετε ήδη ποιόν εννοώ. Εννοώ τον Κύριο Ιησού Χριστό, τον Μεσσία και Σωτήρα του κόσμου, τον από την Παρθένο γεννηθέντα, απ τους Ιουδαίους φονευθέντα, από τον Θεό αναστηθέντα, από τον ουρανό δικαιωθέντα, από τους Αγγέλους δοξασθέντα, δια των Αγίων μαρτυρηθέντα και από τους προγόνους μας οικειωθέντα.

Έως ότου ακολουθούσε ή Ευρώπη τον Χριστό ως τον «Ήλιον της δικαιοσύνης», και τους Αποστόλους Του, τους Μάρτυρες, τους Αγίους κα τους αναρίθμητους Δικαιους και άλλους πού ευαρέστησαν σ' Αυτόν, έω τότε αυτή έμοιασε με πλατεία φωτισμένη από εκατοντάδες και χιλιάδες λαμπάδες, μικρές και μεγάλες. Όταν όμως, ή ανθρώπινη επιθυμία και ανθρώπινη σοφία κτύπησαν τον Χριστό σαν δύο φοβεροί άνεμοι, οί λαμπάδες έσβησαν μπροστά στα ανθρώπινα μάτια και επικράτησε το σκοτάδι όπως στους υπόγειους διαδρόμους πού έχουν οί τυφλοπόντικες.

Σύμφωνα με την ανθρώπινη επιθυμία κάθε λαός και κάθε άνθρωποι αναζητεί την εξουσία, την τέρψη και την δόξα μιμούμενος τον πάπα τής Ρώμης.

Σύμφωνα με την ανθρώπινη σοφία κάθε λαός και κάθε άνθρωπος βρίσκει ότι είναι ό σοφότερος όλων και ό αξιότερος όλων των επίγειων αγαθών. Πώς τότε να μην υπάρχουν πόλεμοι μεταξύ των ανθρώπων και των λαών; Πώς να μην υπάρχει αφροσύνη και λύσσα στους ανθρώπους; Πώς να μην υπάρχουν οί αρρώστιες, οί ανομβρίες και οί πλημμύρες, οί όγκοι και οί φυματιώσεις, οί επαναστάσεις και οί πόλεμοι; Όλα αυτά δεν μπορεί να μη γίνονται, όπως δεν γίνεται να μην πυορροεί η γεμάτη από πύο πληγή, και όπως δεν γίνεται να μη βγαίνει δυσωδία από τόπο γεμάτο με ακαθαρσίες.

(Από το βιβλίο του π. Ιουστίνου Πόποβιτς «Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑ Ο ΟΙΚΟΎΜΕΝΙΣΜΟΣ», σελ. 239-241. Στο κείμενο έγινε γραμματική και γλωσσική απλοποίηση).

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ