ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
ΑΠΟ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΣΕΡΒΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ ( 1979 )
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΧΡΙΔΑΣ ΚΑΙ ΖΙΤΣΗΣ (1956)

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
« ΦΙΛΟΙ ΙΕΡΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ»
ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗ ΆΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΜΕΤΟΧΙΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΣΙΜΩΝΟΣ ΠΕΤΡΑΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

«ΕΑΝ Η ΕΥΡΩΠΗ ΕΙΧΕ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ..»

Αγίου Νικολάου Επισκόπου Άχρίδος και Ζήσης (1956)
Δια του Αρχιμανδρίτου Ιουστίνου Πόποβιτς (1979)]

Ο φιλόχριστος άγιος Επίσκοπος λέγει τα εξής για τον θεοκτόνο ειδωλολατρικό πολιτισμό της Ευρώπης:

Εάν θα είχε μείνει ή Ευρώπη χριστιανική, θα καυχιόταν για τον Χρίστο και όχι για τον πολιτισμό της. Και οι μεγάλοι λαοί της Ασίας και της Αφρικής, αβάπτιστοι, βέβαια, αλλά με έφεση και τάση πνευματική, θα μπορούσαν να το κατανοήσουν αυτό και να το εκτιμήσουν.

Γιατί και οι λαοί αυτοί καυχώνται ό καθένας για την πίστη του, για την θεότητα του, για τα θρησκευτικά βιβλία τον: ό ένας για το Κοράνιο, ό άλλος για τίς Βέδες και ούτω καθεξής. Δεν καυχώνται λοιπόν για τα έργα των χειρών τους, για τον πολιτισμό τους, αλλά για κάτι το οποίο θεωρούν ανώτερο από τον εαυτό τους, μάλλον για κάτι το ύψιστο στον κόσμο. Μόνον οι λαοί της Ευρώπης δεν καυχώνται για τον Χριστό και για το Ευαγγέλιο Του, αλλά για τίς επικίνδυνες μηχανές τους και τα ευτελή προϊόντα των χειρών τους, δηλαδή για τον πολιτισμό και την κουλτούρα τους.

Το αποτέλεσμα αυτής της ευρωπαϊκής αυτοκαυχήσεως με την περιβόητη «κουλτούρα», είναι το μίσος όλων των μη χριστιανικών λαών εναντίον του Χριστού και του Χριστιανισμού. Μισώντας το μικρό μίσησαν και το πιο μεγάλο. Μισώντας τα ευρωπαϊκά προϊόντα και τους ανθρώπους, μίσησαν και τον ευρωπαϊκό Θεό.

Αλλά, αλίμονο, αυτό δεν πονά την Ευρώπη, ούτε την στενοχωρεί. Εξάλλου, ή ίδια ή Ευρώπη μίσησε πρώτη από όλους και απέρριψε τον Θεό της. Σ' αυτή την καθόλα επίζηλη θέση έφερε την Ευρώπη ή λανθασμένη εξέλιξη της, κάτω από την επίδραση μιας λανθασμένης Εκκλησίας, στη διάρκεια των τελευταίων εννιακοσίων χρόνων.

Δεν ευθύνονται γι αυτό οι λαοί της Ευρώπης• ευθύνη έχουν οί λαών. Δεν ευθύνεται το ποίμνιο, άλλ' οί ποιμένες του.

Το κανονικό θα ήταν να καυχιέται ή Ευρώπη για τον Χριστιανισμό ως την πλέον πολύτιμη κληρονομιά και την πλέον μεγάλη αξία της. Αυτό θα γινόταν -όπως είχε γίνει στους πρώτους μετά Χριστό αιώνες- εάν ή Ευρώπη ήταν ομώνυμη με τον Χριστιανισμό, εάν ταυτιζόταν με τον Χριστιανισμό. Δοξολογία του Χριστού και κήρυγμα για τον Χριστό, αυτή ήταν ή από τον Θεό ορισμένη αποστολή της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Εκτός από τον Χριστιανισμό δεν έχει τίποτε άλλο, για να καυχηθεί ή Ευρώπη. Χωρίς τον Χριστιανισμό ή Ευρώπη είναι ό φτωχότερος επαίτης και ό πλέον αναίσχυντος εκμεταλλευτής του κόσμου τούτου.

(Από το βιβλίο του π. Ιουστίνου Πόποβιτς «Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ», σελ. 244-245. Στο κείμενο έγινε γραμματική και γλωσσική απλοποίηση.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ