ΟΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΒΑΛΑΜΟ


Ο μεγαλόσχημος ηγούμενος Ιωάννης

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ Ι.Μ. ΒΥΤΟΥΜΑ 1988

Σκέψεις του π. Ιωάννη στο κοιμητήριο

Πήγα σήμερα στο κοιμητήριο.

Ό καιρός ήταν καλός και ο δρόμος δεν είχε νερά. Πέρασα από όλους τους τάφους.

Διάβασα τις επιγραφές πάνω στους σταυρούς: Πότε πέθανε ό καθένας, πόσα χρόνια έζησε στο μοναστήρι, πόσων χρονών ήταν.

Στο κοιμητήριο του Νέου Βάλαμο αναπαύονται σήμερα 154 μοναχοί.

Όλους σας γνώρισα. Τώρα τα σώματά σας βρίσκονται στον τάφο, ό νόμος του θανάτου είναι αναπόφευκτος.

Ξέρουμε, που και πότε γεννηθήκαμε. Αλλά που και πότε θα πεθάνουμε, δεν το γνωρίζουμε. Ό άνθρωπος πλάστηκε από το χώμα και Στο χώμα θα γυρίσει, ενώ το πνεύμα είναι από το Θεό και στο Θεό θα επιστρέψει.

Κάπου και σεις, σεβαστοί πατέρες, τώρα βρίσκεστε. Πώς άραγε περνάτε εκεί; Πιστεύω ακράδαντα ότι δεν πεθάνατε, αλλά μόνο μεταναστεύσατε σε έναν άλλο αόρατο κόσμο.

Αλλά οι νεκροί σιωπούν! Είναι μεγάλο μυστήριο το που και πώς ζουν.

Ό Απόστολος Παύλος λέγει: «δια πίστεως γαρ περιπατούμε, ου δια είδους»1.

Ή Αδελφότητα μας γέρασε ολόκληρη. Οι περισσότεροι βαδίζουν στηριζόμενοι στα μπαστούνια.
Άνοιξαν κιόλας μερικούς τάφους και κατασκεύασαν καινούργια φέρετρα.
Σύντομα - μα πολύ σύντομα,- και το δικό μου γήινο σώμα θα τοποθετηθεί στο φέρετρο, θα το κατεβάσουν στον ψυχρό τάφο και θα σκεπασθεί με χώμα.

Πάνω στον τάφο θα γίνει μικρός τύμβος, όπου θα υψωθεί ο σταυρός. Ίσως θα βρεθεί και ένας καλός άνθρωπος να χαράξει το όνομά μου στην πλάκα και να την κολλήσει στο σταυρό.

Σεβαστοί πατέρες, σας ικετεύω: όποτε θα έρχεστε στον τάφο μου, προσεύχεσθε υπέρ της αμαρτωλής ψυχής μου.

Ό π. Ιωάννης, το 1956.