ΟΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΒΑΛΑΜΟ


Ο μεγαλόσχημος ηγούμενος Ιωάννης

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ Ι.Μ. ΒΥΤΟΥΜΑ 1988

Περί της θείας Κοινωνίας

Στο μυστήριο της θείας Κοινωνίας ή Εκκλησία βλέπει ένα θαύμα της παντοδυναμίας του Θεού, παρόμοιο με τη δημιουργία του κόσμου από το μηδέν.

Για αυτό πρέπει με όση δύναμη έχουμε να πλησιάζουμε τα άγια του Χριστού Μυστήρια με καθαρή τη συνείδηση, επειδή σ' αυτά ενωνόμαστε με το Χριστό.

Πώς θα ήταν δυνατό να ενωθούμε με το Χριστό, αν μισούμε, περιφρονούμε ή κατακρίνουμε κάποιον;

Ό άγιος απόστολος Παύλος λέγει: « Ό γαρ εσθίων και πίνων ανάξιος, κρίμα εαυτώ εσθίει και πίνει, μη διακρίνων το σώμα του Κυρίου».

Στην αρχή των προπαρασκευαστικών προσευχών προ της θείας Μεταλήψεως διαβάζουμε:
Μέλλων φαγείν, άνθρωπε, Σώμα Δεσπότου φόβω πρόσελθε, μη φλέγεις, πυρ γαρ τυγχάνει. Θείον δε πίνων Αίμα προς μετουσίαν, πρώτον καταλλάγηθι τοις σε λυπούσιν έπειτα θαρρών μυστικήν βρώσιν φάγε.

Το άκουσες εσύ, πού πάς να κοινωνήσεις;

Πρώτα συμφιλιώσου με εκείνους πού σε έχουν λυπήσει.

Ακόμη και στο τέλος των ιδίων προσευχών οι επόμενοι στίχοι μας κάνουν προσεκτικούς:

«θεουργόν Αίμα φρίξον, άνθρωπε, βλέπων άνθραξ γαρ εστί τους αναξίους φλέγων».

Να κοινωνείς τα άχραντα Μυστήρια με πλήρη επίγνωση της αμαρτωλότητάς σου.