ΟΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΒΑΛΑΜΟ


Ο μεγαλόσχημος ηγούμενος Ιωάννης

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ Ι.Μ. ΒΥΤΟΥΜΑ 1988

ΕΙΚΟΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
26.6.1952

Το γράμμα και το δέμα σου έφθασαν στον καιρό τους.

Αντί να σε ευχαριστήσω πρέπει να σε μαλώσω για το δέμα. Ή ίδια ζεις φτωχικά και σου έρχεται στο νου να στείλεις δέματα και μάλιστα σε ένα μεγαλόσχημο μοναχό, πού κατά το παράδειγμα των αγίων Πατέρων θα έπρεπε να τρέφεται με ψωμί και νερό. Σου απαγορεύω αυστηρά να ξανακάνεις κάτι τέτοιο.

Γράφεις, πώς είσαι «οκνηρή και αμελής» και ζητάς από μένα να σε νουθετήσω.

Πώς να σε νουθετήσω, εφόσον και ο ίδιος γέρασα μέσα στην ίδια αυτή αδυναμία και ακόμη πιο πολύ από σένα;

Ας μη χάσουμε όμως το θάρρος και την ελπίδα μας, αλλά να βάλουμε αρχή, παρ' όλο πού ήρθαμε την ενδέκατη ώρα. Ό Κύριος είναι πολύ ελεήμων και θα μας δώσει τον ίδιο μισθό, όπως σ' εκείνους πού εργάστηκαν από το πρωί.

Δόξα Κύριε, στη θεϊκή Σου ευσπλαχνία!

Ό Κύριος δίνει ευχή στον ευχόμενο. Να ξέρεις όμως, πώς ή προσευχή απαιτεί αγώνα μέχρι της τελευταίας στιγμής. Να είσαι ευχαριστημένη με την προσευχή σου όπως είναι τώρα. Μην επιδιώκεις κατάνυξη και δάκρυα, εκτός αν έρθουν. Κάνε τότε διακοπή και περίμενε ώσπου να σταματήσουν μονάχα τους.

Ή προσευχή και ή μνήμη του Θεού είναι το ίδιο. Μπορείς να βαδίζεις ή να κάνεις κάτι και συγχρόνως να σκέφτεσαι το Θεό - προσευχή είναι και αυτό.

Προσπάθησε να μην κατακρίνεις κανέναν και να μην έχεις έχθρα με κανέναν αλλιώς ή προσευχή σου θα πάει χαμένη.

Είθε ο Κύριος να σου δίνει σύνεση.