ΟΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΒΑΛΑΜΟ


Ο μεγαλόσχημος ηγούμενος Ιωάννης

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ Ι.Μ. ΒΥΤΟΥΜΑ 1988

ΔΕΚΑΤΗ ΤΡΙΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Γράφεις πώς όλο απασχολείσαι με ματαιότητες και δεν έχεις ούτε ζήλο να αφήσεις τα γήινα και να ανέβεις ψηλότερα. Αλλά δε χρειάζεται και υπερβολικός ενθουσιασμός• να είσαι ευχαριστημένη και με τούτο, δηλαδή ότι επιδιώκεις το εν «ου έση χρεία».

Ό καθένας έχει τον δικό του τρόπο ζωής. Λάβε υπόψη τις δικές σου συνθήκες και κάνε όλα με σύνεση για να γίνουν τα πάντα για το Θεό. Μην επιθυμείς τη ζωή της πνευματικής θεωρίας, αλλά προσπάθησε να ζεις τον πρακτικό βίο, για τον οποίο σου έχω ήδη μιλήσει. Δηλαδή προσπάθησε να εκπληρώνεις τις ευαγγελικές εντολές, επειδή ή κρίση θα γίνει σύμφωνα με αυτές.

Μη φαντάζεσαι το Θεό σαν αυστηρό τιμωρητή. Είναι πολύ ελεήμων.

Δόξα, Κύριε, στην ευσπλαχνία Σου! Αν τυχαίνει να σκοντάψεις στο δρόμο της αρετής, μην τρέμεις. Ή φύση μας μεταβάλλεται τόσο εύκολα, ώστε το να παραμένει κανείς σταθερά χωρίς μεταβολές στην αρετή, είναι ιδίωμα πού ανήκει μόνο στους αγγέλους. Κατά τον απόστολο: τα μεν οπίσω επιλανθανομένη, τοις δε έμπροσθεν επεκτεινόμενη, δίωκε το βραβείων της άνω κλήσεως.

Τώρα δε διαβάζω πια πολλά βιβλία, μόνο τα ξεφυλλίζω ακολουθώντας τις σημειώσεις πού έκανα παλαιότερα. Δεν έχω ορισμένο κανόνα προσευχής, προσπαθώ να κρατώ τον κανόνα του τελώνου. Περισσότερο μου αρέσει να διαβάζω το Ευαγγέλιο, τις Επιστολές των αποστόλων και το Ψαλτήρι με τις ερμηνείες τους. Όταν πέσω να κοιμηθώ, απαγγέλλω το Ευαγγέλιο, όσο γνωρίζω εκ μνήμης• αυτό πολύ με ωφελεί. Εδώ δε βρήκα κανένα με το ίδιο πνεύμα νια να συζητούμε περί του «ενός» ου «εστί χρεία». Αχ, τι μεγάλος θησαυρός για μας τους αμαρτωλούς είναι τα αγιοπατερικά συγγράμματα• όσες φορές και να τα διαβάζεις, έχεις την αίσθηση πώς τα διαβάζεις, για πρώτη φορά.

Σήμερα διάβασα το ΛΓ' λόγο του αγίου Ισαάκ του Σύρου• είναι υπέροχος.

Τώρα πολύ με απασχολεί ή σκέψη της αιώνιας ζωής. Αιωνιότητα και δεν υπάρχει τέλος, τι τρομερό! Εδώ στη γη όσο και δύσκολη να είναι ή ζωή με βαριές θλίψεις ή αρρώστιες, όλα τουλάχιστο θα τελειώσουν όταν έλθει ό θάνατος. Μερικοί λένε στις δύσκολες στιγμές: «Να πεθάνω γρήγορα!». Ή σκέψη πώς τα βάσανα κάποτε θα τελειώσουν, είναι και αυτή κάποια παρηγοριά, αλλά τι μπορούμε να περιμένουμε στην άλλη ζωή; Ή αιωνιότητα δεν έχει τέλος. Κύριε, ελέησον ημάς τους αμαρτωλούς! Πόση παρηγοριά δίνει ή ανάγνωση του Ευαγγελίου. Μερικές φορές σηκώνομαι τη νύχτα, διαβάζω ένα κεφάλαιο και μετά στο κρεβάτι το ξαναφέρνω στο νου. Ή ευσπλαχνία του Θεού σε συγκινεί μέχρι δακρύων. Ώ της θαυμαστής ευσπλαχνίας Του για μας τους αμαρτωλούς: ανάλαβε τη σάρκα μας και έγινε τέλειος άνθρωπος (χωρίς αμαρτία) - δε σου κρύβω πώς γράφω αυτές τις γραμμές δακρύζοντας. Σου το γράφω όχι από κενοδοξία, αλλά απλώς μοιράζοντας τις εμπειρίες μου με σένα, όπως με άνθρωπο πού έχει το ίδιο πνεύμα.

Τούτη την εβδομάδα εφημερεύω και θυμάμαι και σένα στις προσευχές μου. Είθε ό Κύριος να σε φυλάει. Παρακαλώ, μοίραζε τα πρόσφορα• μην ξεχάσεις και τον εαυτό σου, πάρε δύο.
Επικαλούμαι την ευλογία του Θεού σε σένα.

Με αγάπη εν Χριστώ.